Nederlandse Vereniging van Ziekenhuizen

Dwarslaesie

Revalidatie

Hoeveel dwarslaesie patiënten gaan weer zelfstandig wonen?

Een dwarslaesie is een beschadiging van het ruggenmerg, die bijvoorbeeld kan ontstaan bij een gebroken rug of nek. De zenuwbanen in het ruggenmerg worden dan onderbroken, waardoor prikkels die aanzetten tot beweging niet meer doorgegeven kunnen worden. Het resultaat is een gedeeltelijke of totale verlamming. Afhankelijk van de plaats van de dwarslaesie wordt gesproken van een hoge en lage dwarslaesie. Hoe hoger de dwarslaesie zit, hoe meer uitvalsverschijnselen er zijn.

Een revalidatiecentrum helpt patiënten met een dwarslaesie om weer zelfstandig te worden. Tijdens de behandeling kijkt de zorginstelling of je na de revalidatie weer zelfstandig kan wonen, dat wil zeggen: in je eigen woning of in een aangepaste woning.

Of je weer zelfstandig kan gaan wonen met of zonder hulp en hulpmiddelen, heeft onder andere te maken met de diagnose en de ernst van de beperkingen. De revalidatiecentra houden voor dwarslaesie patiënten bij of ze weer zelfstandig gaan wonen. Dit zijn mensen met een:

  • Hoge dwarslaesie (wervels C1 - C8, T1 – T6)
  • Lage dwarslaesie (wervels T7 – T12 en lager)

Niet alle patiënten kunnen na de revalidatie zelfstandig gaan wonen. Sommige patiënten gaan naar een vorm van begeleid wonen of blijvend naar een verpleeghuis.


Lees de toelichting van het UMCG Centrum voor Revalidatie

Het doel van revalidatie is zelfstandigheid. Voor de meeste patiënten betekent dit dat zij zelfstandig blijven wonen. Helaas is dit, door de ernst van de beperking, niet altijd mogelijk en gaan patiënten na afloop van hun revalidatiebehandeling naar begeleide woonvormen of naar een verpleeghuis.

Het aantal patiënten met een dwarslaesie is op jaarbasis niet heel erg hoog (tussen de 25 en 50), vandaar dat de percentages per jaar behoorlijk kunnen fluctueren.


Score

Bijgewerkt: 20-07-2018