Nederlandse Vereniging van Ziekenhuizen

Dwarslaesie

Revalidatie

Hoeveel dwarslaesie patiënten gaan weer zelfstandig wonen?

Een dwarslaesie is een beschadiging van het ruggenmerg, die bijvoorbeeld kan ontstaan bij een gebroken rug of nek. De zenuwbanen in het ruggenmerg worden dan onderbroken, waardoor prikkels die aanzetten tot beweging niet meer doorgegeven kunnen worden. Het resultaat is een gedeeltelijke of totale verlamming. Afhankelijk van de plaats van de dwarslaesie wordt gesproken van een hoge en lage dwarslaesie. Hoe hoger de dwarslaesie zit, hoe meer uitvalsverschijnselen er zijn.

Een revalidatiecentrum helpt patiënten met een dwarslaesie om weer zelfstandig te worden. Tijdens de behandeling kijkt de zorginstelling of je na de revalidatie weer zelfstandig kan wonen, dat wil zeggen: in je eigen woning of in een aangepaste woning.

Of je weer zelfstandig kan gaan wonen met of zonder hulp en hulpmiddelen, heeft onder andere te maken met de diagnose en de ernst van de beperkingen. De revalidatiecentra houden voor dwarslaesie patiënten bij of ze weer zelfstandig gaan wonen. Dit zijn mensen met een:

  • Hoge dwarslaesie (wervels C1 - C8, T1 – T6)
  • Lage dwarslaesie (wervels T7 – T12 en lager)

Niet alle patiënten kunnen na de revalidatie zelfstandig gaan wonen. Sommige patiënten gaan naar een vorm van begeleid wonen of blijvend naar een verpleeghuis.


Lees de toelichting van Basalt

Alle dwarslaesiepatiënten die bij ons klinische revalidatie hebben ontvangen, konden in 2017 naar hun eigen huis terugkeren. Soms is daarbij hulp van anderen nodig, of gebruik van hulpmiddelen. Deze score sluit aan op de maatschappelijke ontwikkeling dat mensen zo lang mogelijk thuis blijven wonen.

Wij bereiden onze patiënten voor op het leven thuis met optimale zelfstandigheid en eigen regie.

Het grootste deel van onze dwarslaesiepatiënten behandelen wij voor poliklinische revalidatie. In de kliniek behandelen wij (lage) dwarslaesiepatiënten buiten de acute fase.

 


Score

Bijgewerkt: 05-07-2018